1. Pismo Święte

Pismo Święte jest w pełni wystarczającą, pewną, nieomylną normą poznania, wiary i posłuszeństwa, które stanowią o zbawieniu. Jest ono w całości natchnionym przez Ducha Świętego Słowem Bożym. Dlatego oświecenie przez Ducha Świętego jest konieczne do jego właściwego zrozumienia. Pismo Święte, czyli zapisane Słowo Boże zawiera następujące księgi, które dzielą się na Stary i Nowy Testament: o Stary Testament: 1 Księga Mojżeszowa, 2 Księga Mojżeszowa, 3 Księga Mojżeszowa, 4 Księga Mojżeszowa, 5 Księga Mojżeszowa, Księga Jozuego, Księga Sędziów, Księga Rut, 1 Księga Samuela, 2 Księga Samuela, 1 Księga Królewska, 2 Księga Królewska, 1 Księga Kronik, 2 Księga Kronik, Księga Ezdrasza, Księga Nehemiasza, Księga Estery, Księga Hioba, Księga Psalmów, Przypowieści Salomona, Księga Kaznodziei Salomona, Pieśń nad Pieśniami, Księga lzajasza, Księga Jeremiasza, Treny, Księga Ezechiela, Księga Daniela, Księga Ozeasza, Księga Joela, Księga Amosa, Księga Abdiasza, Księga Jonasza, Księga Micheasza, Księga Nahuma, Księga Habakuka, Księga Sofoniasza, Księga Aggeusza, Księga Zachariasza, Księga Malachiasza o Nowy Testament: Ewangelia wg Mateusza, Ewangelia wg Marka, Ewangelia wg Łukasza, Ewangelia wg Jana, Dzieje Apostolskie, List do Rzymian, 1 List do Koryntian, 2 List do Koryntian, List do Galatów, List do Efezjan, List do Filipian, List do Kolosan, 1 List do Tesaloniczan, 2 List do Tesaloniczan, 1 List do Tymoteusza, 2 List do Tymoteusza, List do Tytusa, List do Filemona, List do Hebrajczyków, List Jakuba, 1 List Piotra, 2 List Piotra, 1 List Jana, 2 List Jana, 3 List Jana, List Judy, Objawienie Jana Referencje biblijne: Ps. 19:2-5; Prz. 22:19-21; Łuk. 24:27, 44; Rz. 1:19-21; 2:14-15; Ef. 2:20; 1 Tes. 2:13; 2 Tym. 3:15-17; Hbr. 1:1-2; 2 Pt. 1:19-21; 1 Jn. 5:9.

2.Bóg Trójjedyny

Jest tylko jeden żywy i prawdziwy Bóg. Jest On samoistny i nieskończony w swojej istocie i doskonalości. Tylko On posiada nieśmiertelność i przebywa w światłości niedostępnej. Bóg stworzył niebo i ziemię, świat ludzi i aniołów. Bóg jedyny objawił się jako Byt w trzech osobach – Ojca i Syna, i Ducha Świętego – które stanowią jedność w istocie, mocy i wieczności. Referencje biblijne: 1 Moj. 17:1; 2 Moj. 3:14; 5 Moj.4:15-16; 6:4-6; 1 Król 8:27; Ps. 90:2; Iz. 6:3; 46:9-10; 48:12; Jer. 10:10; 23:23-24; Mal. 3:6; Mat. 28:19; Jn. 1:1-3, 18; 4:24; Rz. 9:5; 11:35-36; 1 Kor. 8:4-6; 2 Kor. 13:13; 1 Tym. 1:17; Hbr. 2:6; 1 Jn. 5:8; Obj. 1:17-18.

3.Jezus Chrystus

Jezus Chrystus jest jednorodzonym Synem Bożym – odwiecznym i wcielonym Słowem Boga – który się począł z Ducha Świętego i narodził się z Marii Dziewicy. Posiada dwie natury – boską i ludzką, jest Synem Bożym i Synem Człowieczym. On poniósł śmierć na krzyżu za grzech świata i zmartwychwstał w ciele dla usprawiedliwienia wierzących. Po zmartwychwstaniu Jezus Chrystus wstąpił do nieba i zasiadł na prawicy Ojca, skąd przyjdzie powtórnie. Jezus Chrystus jest jedynym pośrednikiem między Bogiem a człowiekiem. Referencje biblijne: 2 Moj. 3:14; Ps. 2:7; 22; 23; 24; 45:7-8; 110:1-4; Iz. 42 i 53; Mat. 1:23; 28, 19; Łuk. 1:31-33, 35; Jn. 1:14; 3:13, 34; 5:22-23, 27; 17:6, 8, 18, 21-23, 26; Dz.Ap. 2:33, 36; 3:22-23; 10:38-40; 17:31; 20:28; Rz. 3:25-26; 8:3, 29; 9:5; 2 Kor. 13:13; GaI. 4:4; Ef. 1:22-23; Fil. 2:11; Kol. 1:19-20; 2:3; 1 Tym. 2:5; Hbr. 1:2; 2:14-17; 5:5-6; 7:22-26; 9:14-15; 13:8; 1 Jn. 5:20; Obj. 13:8.

4.Upadek i zbawienie człowieka

Człowiek został stworzony przez Boga jako istota prawa i czysta. Przez swój grzech utracił pierwotną sprawiedliwość i jego szczęśliwą społeczność z Bogiem została przerwana. Grzech pierwszego człowieka – jako mężczyzny i kobiety – objął wszystkich ludzi i dlatego śmierć stała się udziałem wszystkich. Zbawienie dokonało się przez śmierć Jezusa Chrystusa, Baranka Bożego na krzyżu i jest dostępne każdemu człowiekowi z łaski Bożej przez wiarę. Skutkiem zbawczej wiary jest usprawiedliwienie, odrodzenie, usynowienie i uświęcenie. Zbawczej wierze towarzyszą dobre uczynki. Referencje biblijne: 1 Moj. 1:26-28; 3:6, 13, 16-19; 6:5; Jer. 17:9; Rz. 3:10-20; 11:13; 5:12-21; Ef. 2:8-10; 1 Tym. 2:3-5; Tyt. 2:14.

5.Duch Święty

Duch Święty jest trzecią, boską osobą Trójcy Świętej. Z Jego natchnienia powstało Pismo Święte. Z Ducha Świętego począł się Jezus Chrystus, który również „przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu”. Duch Święty udziela się człowiekowi w odrodzeniu, chrzcie w Duchu, napełnieniu oraz w duchowych darach łaski Bożej. Referencje biblijne: 1 Moj. 1:2; Ps. 139:7; Iz. 11:2; Mat. 12:31; Łuk. 2:27; 4:18; 11:13; Jn. 4:24; 15:26; 16:13; Dz.Ap. 2:4; 16:7; 21:11; Rz. 1:4; 8:9, 14; 1 Kor. 6:19; 12:4, 8-13; 2 Kor. 1:22; 3:17; Gal. 4:6; 1 Pt. 1:11; 4:16; Obj. 22:17.

6.Chrzest Duchem Świętym

Chrzest Duchem Świętym jest wyzwoleniem Ducha Świętego w wierzących, wzmocnieniem i udzieleniem duchowych darów łaski, charyzmatów, ku budowaniu Ciała Chrystusowego – Kościoła, dla skutecznej służby i świadectwa. Znakiem chrztu Duchem Świętym jest przemienione życie, duchowe dary łaski Bożej, w tym natchnione przez Ducha Świętego, mówienie innymi językami (glossolalia). Referencje biblijne: Mat. 3:11-12; Mar. 1:8; Łuk. 3:16; 12:49-50; Jn. 1:33; Dz.Ap. 1:5; 2:4, 17:38-39; 8:15-17; 10:44; 19:6; 1 Kor. 12; 14; Ef. 4:4-16.

7.Kościół

Założycielem Kościoła jest Jezus Chrystus. Do Kościoła Powszechnego należą ludzie wierzący i odrodzeni z Ducha Świętego zarówno żyjący na ziemi, jak i ci, którzy „zasnęli w Chrystusie”. Ci, którzy odeszli do wieczności stanowią Kościół Tryumfujący, zaś jeszcze żyjący na ziemi – Kościół Pielgrzymujący. Głową Kościoła jest Jezus Chrystus. Kościół lokalny nazywa się Zborem. Zbory mogą łączyć się we wspólnoty kościelne, denominacje. Do budowania Kościola, Ciała Chrystusowego, Pan ustanowił odpowiednie służby, np. biskupów, prezbiterów, pasterzy, nauczycieli, ewangelistów, diakonów. Referencje biblijne: 2 Moj. 40:34-38; Mat. 16:18; 18:15-20; 28:18-20; Dz.Ap. 2:41-44; 11:26; 15:1-35; 20:17-38; Rz. 1:7; 1 Kor. 12:12-31; Ef. 1:10, 22-23; 4:1-16; 5:23-32; Kol. 1:18-19; Hbr. 12:18-24; Obj. 2; 3.

8.Ustanowienia Chrystusowe

Chrystusowe ustanowienia dla Kościoła – to Chrzest i Wieczerza Pańska. Chrzest w Kościele jest chrztem wiary. Jest on znakiem społeczności z Chrystusem w Jego śmierci i zmartwychwstaniu, znakiem wszczepienia w Chrystusa i przebaczenia grzechów. Chrzest jest wykonywany w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego przez zanurzenie w wodzie. Wieczerza Pańska jest wspominaniem pamiątki śmierci Pańskiej; obchodzona jest pod dwiema postaciami: chleba i wina. Chleb jest „społecznością ciała Chrystusowego”, kielich jest „społecznością krwi Chrystusowej”. Obecność Chrystusa w Wieczerzy Pańskiej jest rzeczywista, ale duchowa, nie materialna. Referencje biblijne: 1 Moj. 12; Mat. 3:16; 26:17-30; 28:18-20; Mar. 14:12-26; 16:15-16; Łuk. 22:7-23; 24:29-31; Jan. 13:21-30; Dz.Ap. 2:38, 41; 9:10-18; Rz. 6:3-10; 1 Kor. 10:16-21; 11:23-34.

9.Uzdrowienie chorych

Fizyczne ciało człowieka zostanie odkupione dopiero w chwili powtórnego, chwalebnego przyjścia Jezusa Chrystusa przez zmartwychwstanie umarłych i przemienienie żyjących, kiedy „to co skazitelne przyoblecze się w nieskazitelność”. Bóg jednakże okazuje łaskę uzdrowienia również w doczesności przez modlitwę wiary w zbawcze dzieło Jezusa Chrystusa, dary uzdrawiania oraz przez nauki medyczne. Referencje biblijne: 2 Moj. 15:26; 4 Moj. 12:10-16; 21:4-10; 2 Król. 21:1-11; Iz. 38:1-8; 53:4-5; Mat. 8:1-17; 9:12; 10:1, 8; Mar. 2:17; 16:17-18, 20; Jn. 5:31; Dz.Ap. 3:1-9; 5:12-16; 10:32-35; 1 Kor. 12:9, 28; 1 Tym. 5:23; 2 Tym. 4:20; Jak. 5:13-16.

10. Małżeństwo

Małżeństwo zostało ustanowione przez Boga w akcie stworzenia. I może ono być zawarte tylko między jednym mężczyzną i jedną kobietą. Nie może być zawarte między bliskimi krewnymi, ponieważ jest to zabronione przez Słowo Boże. Celem małżeństwa jest zarówno prokreacja, przekazywanie daru życia następnemu pokoleniu, jak i społeczność oraz pomoc wzajemna. Zasada małżeństwa jest jego nierozerwalność. Referencje biblijne: 1 Moj. 1:26-28; 2:20-25; 24:1-67; Neh. 13:25-27; Mat. 19:3-12; Mar. 10:1-12; Ef. 5:21-32; 1 Kor. 7:2-40; 1 Tym. 3:2, 12; 4:3; Hbr. 13:4.

11.Rzeczy ostateczne

Bóg wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez Jezusa Chrystusa. W dniu tym będą sądzeni wszyscy ludzie oraz upadli aniołowie z szatanem na czele. Nastąpi wówczas powszechne zmartwychwstanie: sprawiedliwych w przemienionym ciele do życia wiecznego, niesprawiedliwych zaś – na wieczne potępienie. Dziedzictwem sprawiedliwych będzie „nowe niebo i nowa ziemia, w których sprawiedliwość mieszka”, zaś niesprawiedliwych – „jezioro ogniste”. Referencje biblijne: 1 Moj. 3:19; 2 Moj. 3:1-6; Kzn. 12:7; Hiob. 19:25-27; Mat. 24:1-44; 25:1-13, 31-46; Łuk. 16:19-31; 20:27-38; Jn. 11:23-27, 32-44; Dz.Ap. 2:29-32; 13:36-39; Rz. 1:1-4; 14:7-9; 1 Kor. 3:10-17; 15:1-55; 2 Kor. 5:1-10; Fil. 2:9; 1 Tes. 4:13-18; 5:1-11; 2 Tes. 1:6-10; 2:1-12; Hbr. 13:8; 1 Pt. 1:10-12; 2 Pt. 2:4-13; 3:1-13; Jud. 6-9, 14-15; Obj. 20-22.